-
Fotografie
są jak obrazy światłem malowane, a poezja dodaje im ducha..
Czyż nie jest tak, że dwoje ludzi spotyka się niby
przypadkiem, zwyczajnie ... a jednak
wyjątkowe spojrzenia, tajemniczy uśmiech,
iskierki w oczach. i to coś...
Wydaje
się, że wiele można mówić o miłości, lecz tak naprawdę, gdy
mamy
szczęście jej doświadczyć, trudno znaleźć słowa, by ją
opisać i wyrazić.
Niezaprzeczalnie jednak jest ona istotnym i
szczególnym uczuciem - sprawia, że dwoje ludzi pragnie być
ze sobą i dla siebie...
Chciałabym,
aby Wasze romantyczne chwile oglądane przez obiektyw mojego
aparatu fotograficznego przypominały ten cudowny świat pełen
magicznych obrazów i ciepłych słów - prawie nigdy już dziś nie
wypowiadanych na głos ...
- Żadna
część tej witryny nie może być powielana ani publikowana w
jakiejkolwiek formie
- bez
pisemnej zgody autorki prezentowanych tutaj fotografii.
|
|
Czym
jest miłość
Płomieniem który posiadł drewnianą chatę - pijanym
pocałunkiem wgryzł się w głąb strzechy.
Piorunem - który kocha wysokie drzewa - wodą
uwięzioną płasko - wyzwalaną przez niesyty wolności wiatr.
Włosami sosny - gładzonymi jego ręką - włosami
rozśpiewanymi w szaloną wdzięczną pieśń.
Ciemną głową topielicy - która palce rozsnuła
w poprzek fali - a uśmiech dała nieżywemu słońcu.
Wyciągnięta na brzeg - płakała długo i nie wyschła
aż dotąd póki smutni ludzie nie zakopali jej w ziemi.
Płomieniem.
H. Poświatowska
|
-

z tobą by konie kraść
różaniec odmawiać
tańczyć białe tango
do białego rana
o tobie pisać wiersze
nawet te bez rymu
o tobie rozmawiać
w kolejce po gruszki
dla ciebie jabłka zrywać
studnie kopać w skale
wiadro wody wylać
może się obudzisz
A. Ziemianin
|
-
Gdzie mieszka miłość
Nie wiem
Może w uśmiechu
Czasem ją słychać
W śpiewie
A czasem
W echu
Co to jest miłość
Powiedz
Albo nic nie mów
Ja chcę cię mieć
Przy sobie
I nie wiem
Czemu
J. Kofta
|
-
Tak w siebie zapatrzeni przekraczamy nas.
Daleko za odległość. Daleko za odległość.
Oczom widocznie nadszedł czas
by dojrzeć świata część zaległą.
Zobaczył nam się nagle świat:
ja ciebie widzę a ty mnie.
Och jak niewiele mamy lat:
jak krótka bajka w długim śnie
E. Lipska
|
-
Snuć miłość, jak jedwabnik nić wnętrzem swym snuje,
Lać ją z serca, jak źródło wodę z wnętrza leje,
Rozwijać ją jak złotą blachę, gdy się kuje
Z ziarna złotego, puszczać ją w głąb,
jak nurtuje
Źródło pod ziemią,
- w górę wiać nią, jak wiatr wieje,
Po ziemi ją rozsypać, jak się zboże sieje (...)
A. Mickiewicz
|
-
Jest nam tak cicho,
że słyszymy
piosenkę zaśpiewaną wczoraj:
"Ty pójdziesz górą, ja doliną..."
Chociaż słyszymy - nie wierzymy.
Nasz uśmiech nie jest maską smutku,
a dobroć nie jest wyrzeczeniem.
I nawet więcej, niż są warci,
niekochających żałujemy.
Tacyśmy zadziwieni sobą,
że cóż nas bardziej zdziwić może?
Ani tęcza w nocy.
Ani motyl na śniegu.
W. Szymborska
|
-
Jeszcze z drzewa rajskiego.
Jeszcze z raju samego
Nachyliła się jabłko w moją stronę.
I odgięła się gałąź, jabłko w dłoni zostało,
Jeszcze całe, a już podzielone.
Obiegniemy wszystkie sady i ogrody,
I w kościoły ciemnych lasów cię powiodę.
Wiatr nam mocno zwiąże ręce jednym włosem,
A obrączki są ukryte w słojach sosen.
Przysięgniemy - lecz nie obcym, ale sobie,
Ty na czystą wodę w źródle, ja na ogień
Próżno uciec, próżno się przed miłością schronić,
Bo jako lotny nie ma pieszego dogonić?
Jan Kochanowski
|
-
Ja ciebie kocham! Świat się zmienia,
Zakwita szczęściem od tych słów,
I tak jak w pierwszych dniach stworzenia
Przybiera ślubną szatę znów!
A dusza skrzydła znów dostaje,
Już jej nie ściga ziemski żal -
I w elizejskie leci gaje -
I tonie pośród światła fal!
A. Asnyk
|
-
Niebo złote ci otworzę,
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, aby żyć
zielonymi Usteczkami,
śpiewem jezior, zmierzchu graniem,
aż ukaże jądro mleczne
ptasi świt.
K. Baczyński
|
-
ja jestem twoim śladem
ty jesteś moim echem
ja jestem twoim cieniem
ty jesteś moim lustrem
ja jestem książką którą czytasz
a ty zeszytem w którym piszę
ja mam ciebie na wargach
ty masz mnie na dłoni
W. Woroszylski
|